บทที่ 6 ทาสเด็ก 6
เขาเดินตามนินิวมาติดๆพร้อมวางแขนโอบไหล่แสดงความเป็นเจ้าของเต็มที่ ใครที่มองเมียเหมือนจะสนใจเขาก็จะจ้องมองมันกลับให้รู้ว่าอะไรควรและอะไรไม่ควร
ส่วนนินิวก็เดินเชิดๆไปขึ้นรถโดยที่ไม่รู้เลยว่าเขาแทบจะประกาศศึกกับผู้ชายเกือบทั้งคอนโดที่มองเธอเนี่ย คนมันหวงไง แถมหวงมากด้วย แต่เมียก็ไม่เคยเข้าใจอะไรเขาเลยสักนิดเดียวมิหนำซ้ำยังหาว่าเขางี่เง่าอีกในบางที
ถ้าไม่รักกูจะหวงแบบไหมละวะ
น้อยใจแล้ว อยากอ้อนเมียที่บ้านจังเลย
“ไปบ้านเถอะ” ไม่อยากให้ใครได้เห็นเธอแล้ว
“เฮียเบนซ์นิวหิวข้าวนะ อย่ามาเอาแต่ใจตัวเองแบบนี้นะไม่ชอบ” แค่เธอใส่ชุดนี้ถึงกับโกรธขนาดนี้เลยเหรอ
“สั่งไปกินที่บ้านก็ได้ อยากกินอะไรก็สั่งเลย” มันมีบริการส่งถึงบ้านจะไปยากอะไรละ
“ไม่ เฮียเบนซ์เป็นอะไรเนี่ย?” แค่จะกินข้าวทำไมมันต้องยุ่งยากขนาดนี้ด้วย
“เออ! กินเสร็จแล้วกลับบ้านเลยนะ” และเขาก็ต้องยอมอีกแล้วเหรอวะ แต่เพื่อรอยยิ้มหวานๆของเมียมันก็คุ้มแล้ว
ร้านอาหารประจำกับเมนูแซ่บๆตามแบบที่เมียชอบ ไม่ว่าจะเป็นส้มตำ ไก่ย่าง ต้มยำรวมมิตรแล้วยังมีหมูทอดอีก สั่งมาขนาดนี้ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นคงกินไม่หมดหรอก แต่กับเมียเขาแล้วมันไม่มีเหลืออะไรเลย
นินิวเป็นคนกินเก่งแบบนี้ไงเลยอวบแต่แม่งโคตรเซ็กซี่
คิดดูสิเธอเป็นคนขาวจั๊ว อวบแบบมีนมล้นทะลัก มีก้นอวบๆเด้งๆ ขาก็ไม่ได้ใหญ่มาก พุงที่หน้าทองก็แทบไม่มียื่นออกมาต่อให้จะใส่ชุดรัดรูปแค่ไหน ใครเห็นก็ชอบทั้งนั้นแหละ เขาเลยหวงมากแบบนี้ไง อีกอย่างหนึ่งคือรักเมียมากด้วย
“อร่อยไหม?” ร้านนี้นินิวชอบมากเขาจำได้
“อื้ม เฮียไม่กินละมองอยู่นั่นแหละ” ก็ไม่รู้ว่าจะมองอะไรเธอนักหนา เดี๋ยวก็กินไม่ทันหรอก
“มองนม!”
“ทะลึ้ง!!”
“กินเสร็จแล้วกลับบ้านนะขี้เกียจเดินห้างแล้ว” เขาไม่ชอบเลยแหละ ปกติแทบไม่มาเดินห้างหรอกเพราะคนมันเยอะ ถ้าจะซื้ออะไรก็สั่งเอาง่ายดี แต่ว่าเมียไม่ใช่ไง นินิวชอบเดินห้าง ชอบตากแอร์เย็นๆ ชอบเดินดูเสื้อผ้าเครื่องสำอางหรือไม่ก็ดูหนัง
“ไม่กลับ จะเอาซื้อลิปสักแท่งก่อน” กว่าผัวจะยอมมาด้วยมันไม่ง่ายเลย ดังนั้นต้องใช้เวลาให้คุ้มค่า
“นิว!” นี่ไงละพอตามใจหน่อยก็เอาแต่ใจตัวเองตลอด
“ก็แค่ลิปสติกแท่งเดียวเอง” เธออยากได้เขาก็ไม่เข้าใจ
“แค่อย่างเดียวนะ ถ้ามากกว่านี้สั่งเอา”
“อื้ม”
เขาก็เป็นแบบนี้ตลอดไม่รู้ว่ามีอะไรรึเปล่าถึงไม่ชอบไปไหนมาไหนเลย เอาจริงๆนอกจากร้านเหล้า บริษัท บ้านเพื่อนก็ไม่รู้ว่าเฮียเบนซ์ชอบไปที่ไหนบ้าง
เราคบกันมาปีกว่าจนอยู่ด้วยกันเขายังไม่เคยพาเธอไปเที่ยวไหนเลยสักครั้ง ยิ่งช่วงเทศกาลยิ่งแล้วใหญ่เพราะแทบจะขังตัวเองแล้วกินเหล้าที่บ้านตัวเองไม่ก็บ้านเพื่อน หรือไม่ก็ไปผับบาร์แค่นั้นเอง เธอเป็นคนชอบเที่ยวมากไม่ว่าจะผับบาร์ ห้างสรรพสินค้า คอนเสิร์ต ทะเลน้ำตก ภูเขา เรียกว่าไปเที่ยวได้หมดขอแค่มีเวลาว่างพอ เธอเลยไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาเป็น
“ไอ้เบนซ์กูว่าแล้วต้องใช่มึง!”
“ไอ้เหี้ย!” อดีตเพื่อนสนิทที่เขาทำเหี้ยกับมันไว้เยอะมาก
“นั่นใครวะ เมียเหรอ?”
“อย่าเสือกยุ่งเรื่องของกู! มึงจะไปไหนก็ไป” วันนี้นินิวดันสวยมากด้วย เขากลัวว่ามันคิดจะแย่งไป
“แล้วอลิสละมึงเอาไปไว้ไหน?”
มันถามถึงเมียเก่าของมันแล้วมองเมียเขาคือไอ้เหี้ย มึงอย่าคิดแตะต้องเมียกูเชียวนะเว้ย กูเอาตายแน่!
“กูเขี่ยทิ้งตั้งนานแล้ว แม่งน่ารำคาญฉิบหาย!” เขาตอบกลับมันแต่ว่าถูกต่อยเฉยเลย
ผลัวะ!!
“มึงทำอลิสเจ็บงั้นเหรอไอ้เวร!”
“มึงอย่าโง่ไอ้ควาย! ผู้หญิงเหี้ยๆแบบนั้นได้ครั้งเดียวก็ขยะแขยงแล้ว!” อลิสแม่งก็ไม่ใช่คนดีอะไรเลยด้วยซ้ำ แล้วเขาก็ไม่อยากจะพูดถึงเพราะเมียอยู่ด้วยตรงนี้เดี๋ยวจะเข้าใจอะไรผิดไปหมดแล้วโกรธกันอีก
“นินิวกลับเถอะ เฮียว่าวันนี้บรรยากาศมันไม่ดีแล้ว” ใจจริงก็อยากจะต่อยมันกลับแต่ก็กลัวว่ามันจะบานปลายกว่านี้ แล้วเรื่องเหี้ยที่เขาทำในอดีตจะหลุดปากออกมาให้เมียได้ยิน
“เจ็บไหม?” ปากแตกเลยนะ
“ไปทำแผลที่บ้านนะ แล้วอยากได้อะไรก็สั่งให้มาส่งที่บ้านแทนนะ” เขาจับมือนินิวแน่นขึ้นแล้วดึงออกมาจากร้านกำลังจะพ้นอยู่แล้วเชียว อีกแค่นิดเดียวแท้ๆแต่กลับทนไม่ไหว
“ถ้าเบื่อมันเมื่อไรมาหาพี่ได้นะครับน้องนินิว”
ผลัวะ!!
“อย่ายุ่งกับเมียกู!!” เขาหมุนตัวกลับกระชากคอเสื้อมันแล้วง้างมือต่อยไปให้สาสมกับความปากดี กำลังจะยกขากระทืบซ้ำแต่ว่าเมียมาจับแขนลากออกไปแทนคงจะอาย
